Όταν η χαρά διαδέχεται τη λύπη σε ελάχιστα δευτερόλεπτα
Η ταινία με τίτλο «Συνενοχή» και σκηνοθέτη τον Αριστοτέλη Δασκαλάκη, πραγματεύεται αυτό ακριβώς και προσπαθεί να αφυπνίσει τον κόσμο.
Στο νησί όσες περισσότερες σφαίρες «παιχτούνε» στο γλέντι, τόσο πιο πετυχημένο θεωρείται. Και όταν λέμε πολλές σφαίρες, εννοούμε από 5.000 έως 40.000.
Είναι έθιμο η οπλοκατοχή και η οπλοχρησία;
‘Όπως είχε πει παλαιότερα ο Γιώργος Μιχελάκης, άνθρωπος της «παράδοσης» : Η οπλοκατοχή ναι, όχι η οπλοχρησία με τον τρόπο και για το σκοπό που γίνεται πια. Οι παλιοί μπορεί να έφερναν τα όπλα τους, αλλά απαγορευόταν να τα δείξουν, ειδικά τα πιστόλια και τα περίστροφα. Σε μία διασκέδαση αν ήθελες να ρίξεις έναν πυροβολισμό θα έπρεπε να φύγεις, να πας πιο πέρα και χωρίς να σε δει κανείς να “παίξεις” καμιά μπαλωθιά.
Ο πυροβολισμός είχε την έννοια του χαιρετισμού. Το έθιμο ήταν επίσης ο πατέρας της νύφης να “παίξει” μια με το κυνηγετικό όταν έφευγε η κόρη του για τελευταία φορά από το σπίτι με τα προικιά της. Ωστόσο, οι πυροβολισμοί είχαν και το ρόλο του τηλεφώνου. Επειδή οι επικοινωνίες ήταν περιορισμένες τα παλιά χρόνια, όταν τέλειωνε ένα προξενιό ή γεννούσε μία γυναίκα, έριχνες μία μπαλωτέ (πυροβολισμό) και με αυτόν τον τρόπο ενημέρωνες τους γείτονες, οι οποίοι περίμεναν νεότερα, για το γεγονός. Επίσης αν υποψιαζόσουν ότι κάτι κακό συμβαίνει πυροβολούσες και έτσι έσπευδαν οι γείτονες. Όπως κι αν πάθαινες κάτι στο κυνήγι, πάλι πυροβολούσες για να έρθουν να σε βρουν. Ποτέ δεν δάνειζες το όπλο, το άλογο και τη γυναίκα σου.
