Μαντινάδες του Στειακού Γιώργου Παπουτσάκη

– Άσπρο κερί εγίνηκα στην εδική σου χέρα μα στα σκοτίδια μη βρεθώ πάντα μου τον αέρα

– Επεραμάτισα καημούς αγάπες πάλι ‘φαίνω και πλουμιστές κλωστές βαστώ τον έρωντα μας δένω.

– Εστάθηκε η αναπνοιά στο συναπάντημα σου ήθελε λέει ν’ ακουστεί ο χτύπος τση καρδιάς σου .

– Ροδαρά εφύτεψα ήθελα να τση μοιάζεις αξεμπουμπούκιαστε μου αθέ γιάντα αναστενάζεις.

– Μη τα ξεχάσεις ήλιε μου ώρα τσ’ αυγής που βγαίνεις μάτια απου δακρύζουνε να τ’ αχτινοχαϊδεύεις.

– Αγάπα με εσύ κρυφά μην το ξεφανερώνεις εγώ θα γίνομαι φωτιά τη νύχτα μη κρυώνεις.

– Αγάπα με όσο εγώ άμα συναντηθούμε αλλού το βλέμμα γύριζε να μη μαρτυρηθούμε.

– Όλος ο κόσμος είσαι ‘συ εγώ απλό αστέρι μα ήλιος γίνομαι λαμπρός σα μου βαστάς το χέρι

– Εγώ θα ζω με τ’ όνειρο μαζί που ‘χαμε χτίσει και θα το χώνω η αυγή μην έρθει και το σβήσει.

– Με την αυγή λογόφερα , είμαστε στα μαχαίρια γιατί σε παίρνει απ’ τ’ όνειρο που σε κρατώ στα χέρια.

– Έχω μια μίζερη καρδιά που ξέτρεξα στα πάθη στον έρωτα μας όσα θες κάμε μικρή μου λάθη.





Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.