ΩΔΗ ΕΙΣ ΒΙΑΝΝΟΝ
Κεδρίτης Ερμής ατενίζει το πέλαγος ,
ιεροπράτης διαβατήριος νεανίσκων αλκίμων.
Αφέντης κεραίος πανεπόπτης αντιστέκεται
στο βίαιον φύσημα των ανέμων
αενάως.
Σκοτεινό δάσος , ατρύγητο μελίσσι,
κυψέλη ηρώων, αναβαθμός αντρειωμένων
εκτείνει το χάλκεον χέρι πάνω σε αμόλυντα στήθη
με φωτιά και με θάνατον
ακαταπαύστως.
Πανωπόρτια ζωγραφιστά με λιάτικο χρώμα
μετρημένους σταυρούς,
λυγερόκορμες άλλοτε τσακισμένες λαμπάδες
λιωμένες στη φωτιά των δακρύων,
αερικά,
νυχτοφαντασιές ατελείωτες στα καθελέτα των ελαιώνων.
Κύριλλε, Μάξιμε, Ευστάθιε, Άγγελε, Χαρίδημε, Ματθαίε,
Αριστείδη, Αριστομένη, Δευκαλίων, Πολύμνια, Ευπραξία,
Μαριώ, Βαγγελιώ, Στελιανέ,
Ίτε
Ελευθερούτε πατρίδ’, έδη, θήκας, παίδας, γυναίκας
Ίτε
Νυν υπέρ πάντων αγών, Νυν και αιέν.
Ζωή Παπαδάκη ,
από ποιητική συλλογή “ΩΙΔΑΙ” στα Ολοκαυτώματα
Φωτο: foto.Kik
Διαβάστε επίσης:
One thought on “ΩΙΔΗ ΕΙΣ ΒΙΑΝΝΟΝ”