Μια ανάσα από την πόλη του Ηρακλείου βρίσκεται κτισμένη η γραφική εκκλησία του Αγίου Αλέξανδρου.
Από τα ανατολικά του μεγάλου Κάστρου ακoλουθώντας το δρόμο που οδηγεί στον Καρτερό.
Περνούμε το διεθνές κρατικό Αεροδρόμιο Ηρακλείου, δεξιά πάνω στη στροφή, αφήνουμε το σπηλαιώδη ναό του Αγίου Ιωάνου και Νίκωνος του Μετανοείτε και φθάνουμε στην πεδιάδα του Κρατερού με την θαυμάσια παραλία, τις βίλες τα ζηλευτά σπίτια, τα πολυτελή ξενοδοχεία , τις ταβέρνες και τους άλλους χώρους αναψυχής, καθώς και τις καλλιεργημένες εκτάσεις από περιβόλια με κηπευτικά. Λένε πως έχει χτιστεί πολύ ο Καρτερός με ξενοδοχεία και καταλύματα. Υπερβολές. Άδεια σχεδόν είναι η κοιλάδα του και άχτιστη μπροστά στις άλλες παραλίες του νησιού.
Πριν ανηφορήσουμε για την Πρασσά δεξιά μας θα δούμε μια αγκαλιά με μια συστάδα από φοίνικες και ευκαλύπτους. Περνούμε το χωματόδρομο και φτάνουμε πάνω στο Στρατόπεδο Μπετεινάκη που πριν πολλά χρόνια ήταν κέντρο εκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων. Μπαίνουμε σε μια ευρύχωρη πλατεία, που χωρεί χιλιάδες κόσμο και αυτοκίνητα τη μέρα του πανηγυριού και τις άλλες εκδηλώσεις όπου γίνονται τελευταία σε αυτό το χώρο.
Κάτω από τα πανύψηλα δένδρα και γύρω από τα παλιά και εγκαταλελειμμένα κτίρια του ανενεργού στρατώνα βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αλεξάνδρου. Είναι μια μικρή και πολύ όμορφη εκκλησία ίσα που χωράνε πέντε άνθρωποι. Η εικόνα της μικρής πετρόχτιστης εκκλησίας βυζαντινού ρυθμού με τρούλο μοιάζει να ξεπηδά από όνειρο, ένα όνειρο γεμάτο μυστήριο που δημιουργεί έντονο το αίσθημα της μοναξιάς και της εγκατάλειψης.
Μέσα στο ναό επικρατεί απέραντη γαλήνη. Είναι αγιογραφημένος με σκηνές από τη ζωή, τα θαύματα, το πάθος και την ανάσταση του Χριστού από τον φημισμένο ζωγράφο Λάμπρο Γουβιανάκη. Κι ακόμη είναι στολισμένος πολλές ξύλινες εικόνες της Παναγίας και των Αγίων. Αυτός ο διάκοσμος εντυπωσιάζει τον επισκέπτη.
Ο ναός οικοδομήθηκε το 1957 με την ευσεβή προσφορά, συνδρομή και φροντίδα των εις το κέντρο εκπαιδεύσεως αξιωματικών και οπλιτών επί Διοικήσεως του Συνταγματάρχου πεζικού Σπυρίδωνα Ιωάν. Σταρίδα και την επιστασία των Προέδρων της επιτροπής ανεγέρσεώς Μανιωδάκη Ανδρέα και Σακελαρίου Νικ. Συνταγματαρχών. Σκοπός την ανέγερσης ήταν η εκτέλεση των θρησκευτικών καθηκόντων των Αξιωματικών υπαξιωματικών και των εκπαιδευομένων ευελπίδων.
Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν με μεγαλοπρέπεια από τον μακαριστό Μητροπολήτη Κρήτης και μετέπειτα πρώτο Αρχιεπισκόπο Κρήτης κυρό Ευγένιο το Μάιο του 1958. Δεξιάς της Αγίας τράπεζας να τιμάται επί ονόματι του αγίου Πατρός ημών Αλεξάνδρου του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως υπό τον όρο οπότε η αγία ημών Εκκλησία ήθελε συγκαταριθμήσει στο αγιολόγιο αυτής και τυπικά τον Άγιου Νεκτάριο θα προστεθεί και το πανσέβαστόν του όνομα, αριστερά της Αγίας Τράπεζας, εκπληρώνοντας έτσι το αρχικόν πόθο των ευσεβών κτητόρων,- όπως αναγράφεται ευκρινώς στην κόχη του ιερού Ναού από όπου συνέλεξα όλα τα παραπάνω στοιχεία.
Η εκκλησία είναι επισκέψιμη μόνο την ημέρα της εορτής του Αγίου Αλεξάνδρου. Όμως ο ναός συνέχισε να πανηγυρίζει και μετά το κλείσιμο του στρατοπέδου. Ύστερα από τις ενέργειες του ιερέα π Ιωάννη Δασκαλάκη, που είναι εφημέριος της ενορίας Καρτερού, Πρασσάς τα τελευταία τριάντα χρόνια. Βέβαια και με την έγκριση και συγκατάθεση της Διοίκησης του τάγματος εθνοφυλακής που είναι υπό την παρακολούθηση και προστασία το στρατόπεδο Μπετεινάκη.
Όμως, αν ο Άγιος Αλέξανδρος όλο το χρόνο μένει μόνος, την ημέρα της εορτής του, στις 30 Αυγούστου τον τιμούν με την παρουσία τους όλες οι θρησκευτικές, πολιτικές και στρατιωτικές αρχές. Κανείς δεν τον ξεχνά. Έρχονται από παντού για να ανάψουν ένα κερί και πολύ περισσότερο τον θυμούνται όσοι ξεκίνησαν την στρατιωτική τους ζωή από το στρατόπεδο αυτό.
Δημήτριος Ν. Μουδατσάκης
