«Γιώργη , ταχιά κουρεύγουμε, ταχιά κουλικουρούμε,
Κάλεσε στη σύντεκνους μας , Τσι πιο καλούς μας φίλους..»
Καταγραφή -φωτογραφίες: Βασιλική Παπουτσάκη
Ανέβηκα στα Κρητικά (Λασιθιώτικα) όρη και είχα μια μοναδική εμπειρία!!! Παρακολούθησα τσι κουρές τω προβάτω…
Σας μεταφέρω ακριβώς τη διήγηση του Πεδιαδίτη βοσκού.
” Το Μάρτη κολοκουρίζομαι τα πρόβατα. Κουρεύουμε δηλαδή το πίσω μέρος των προβάτων για να είναι καθαρά τα οζά άμα τα αρμέγομε Τα κόλουρα μαλλιά δεν είναι καλής ποιότητας και τα πετούμε. Το Μάη και άμα έχει ζεστάνει ο καιρός κάνομε τσι κουρές. Τα πρόβατα τα κουρεύουμε τελείως γιατί με τόσο μαλλί καψώνονται το καλοκαίρι.
Οι κουρές είναι το πανηγύρι των βοσκών.
« Τη μέρα τω κουρώ καλούμε τσι φίλους μας στη μάντρα. Κρατούνε τα κουροψάλιδα και πιάνομε ένα ένα το οζό και το κουρεύομε. Πρώτα όμως τα βάνομε στο παραμάντρι και ένας ξελαλιτής τα ξελαλεί στο πόρο και ένας άλλος τα δίνει ένα ένα στι κουρευτάδες. Άμα το κουρέψουνε το αφήνομε να φύγει.
Οι γυναίκες μαζώνουνε τα μαλλιά και τα βάνουνε στα τσουβάλια. Άλλα πουλούμε και άλλα κρατούμε για το σπίτι. Παραμπρός που οι γυναίκες φαίνανε, φτιάχνανε όλα τα χοντρόρουχα του σπιθιού . Φτιάχναμε μπατανίες, βούργες, ρασίδια. Άμα τελειώσουν όλα τα οζά αρχίζει το γλέντι.
Έχουμε σφαγμένα 2-3 οζά και τα τρώμε. Καλό κρασί και καλό οζίστικο κρέας. Άλλο βράζομε, άλλο πετούμε πάνω στα κάρβουνα. Άμα ‘ρθουμε στο κέφι λέμε και τα αστεία μας, τραγουδούμε , παίζομε και καμιά μπαλοθιά. Πολλοί ξωμένουνε ύστερα στη μάντρα γιατί το γλέντι κρατεί ίσαμε αργά. Την άλλη μέρα που θα φύγουνε οι κουρευτάδες μένομε πάλι μοναχοί …»
,
