Το Iscreta είναι αντίθετο με όλο αυτό αλλά το μεταφέρουμε για να διαβάσουν οι αναγνώστες πως κάποιοι βλέπουν τους Γερμανούς.
Στην δική μας Κρήτη όλοι οι επισκέπτες είναι καλοδεχούμενοι!!
Το Politico πραγματοποίησε οδοιπορικό στην Κρήτη, μόνο που σκοπός δεν ήταν να προβληθούν οι, έτσι και αλλιώς, γνωστές ομορφιές της, αλλά να αναδειχθεί η περηφάνια και η… ιδιαιτερότητα των κατοίκων του. Πήγε, όπως αναφέρει και στον τίτλο στο νησί «της βεντέτας και του μίσους προς τους Γερμανούς».
Το ταξίδι ξεκίνησε από το Ηράκλειο που, ήδη, βιώνει τις πρώτες εκλάμψεις του καλοκαιριού και τη φρενίτιδα των πρώτων τουριστών της περιόδου που επιθυμούν να γευτούν τις χάρες αυτού του τόπου. Όμως, οι Κρητικοί έχουν τις δικές τους σκέψεις και τη δική τους λογική. Στο πρόσφατο δημοψήφισμα, τα μεγαλύτερα ποσοστά του «Όχι» εμφανίστηκαν στην Κρήτη και συγκεκριμένα στα Χανιά. (73,2%). Να είναι τυχαίο; Μάλλον, όχι.
Ο Γιώργος Χατζηδάκης, ένας δάσκαλος ξένων γλωσσών, λέει στο δημοσιογράφο: «Έχουμε μπόλικο πολιτισμό εδώ, πολλή Ευρώπη, πολλά από τα πάντα». Ο ίδιος, εκτός από το επάγγελμά του, έχει κάμποσες ρίζες ελιές που της δουλεύει μαζί με τη γυναίκα του. Ζει σε μια κοινότητα πολύ καλά οργανωμένη που το κυρίαρχο στοιχείο της είναι η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια και η πραγματική φιλία.
Κάνοντας χρέη ξεναγού, ο Γιώργος Χατζηδάκης, λέει στο δημοσιογράφο του Politico, «στην Κρήτη, εάν έχεις προβλήματα υγείας ή οικογενειακά προβλήματα θα πας να κάνεις ένα τάμα σε μια εικόνα. Εάν τα πράγματα είναι πιο σοβαρά, θα χτίσεις μια εκκλησία. Κάποιοι το κάνουν για να θυμούνται τους ανθρώπους που έχασαν. Ξέρεις πόσοι χάνονται κάθε χρόνο στο δρόμο; Οι Κρητικοί δεν μαθαίνουν ποτέ να οδηγούν».
Ξέρουν, όμως, από ιστορία. Και όπως λέει ο Χατζηδάκης: «Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου πάνω από 1000 χωριά καταστράφηκαν από τους Γερμανούς. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε το αναγκαστικό δάνειο κατά την περίοδο της Κατοχής. Πήραν το 90% του χρυσού μας για να ταΐσουν τους στρατιώτες τους. Νομίζω πως κάποιοι θα έπρεπε να κρατούν χαμηλό προφίλ και να μην μας δείχνουν με το δάχτυλο. Επαναλαμβάνω: χίλια χωριά εξαφανίστηκαν από το χάρτη. Οι σκελετοί μικρών παιδιών βρέθηκαν μετά από χρόνια. Πρέπει να μαζέψουμε όλες αυτές τις φωτογραφίες σε ένα άλμπουμ και να το στείλουμε στον Σόιμπλε ως δώρο γενεθλίων».
Ο αδελφός του, Νεκτάριος, συμπληρώνει πως οι Γερμανοί θέλουν να πάρουν όλο τον πλούτο της Ελλάδας και ειδικά αυτόν που διαθέτει η Κρήτη. Ο επόμενος συνομιλητής είναι ο Στέφανος Παπαδάκης, οπαδός κι αυτός του «Όχι». Εξηγεί με γλαφυρό τρόπο γιατί το «Ναι» ήταν απαράδεκτο: «Την επόμενη φορά θα πρέπει να κατεβάσουμε τα βρακιά μας και να κάτσουμε στα τέσσερα. Ο Τσίπρας πρέπει να εκτελεστεί αν δεχθεί όσα του λένε οι ξένοι».
Στη συνέχεια, κάνουν την εμφάνισή τους τα όπλα. Συνηθισμένη εικόνα στην Κρήτη. Δείχνουν στο δημοσιογράφο όπλα που έχουν χρησιμοποιηθεί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τώρα τα κρατούν στα σπίτια τους ως οικογενειακά κειμήλια. «Δύο πράγματα δεν θα εξαφανιστούν από την Κρήτη: το φαγητό και τα όπλα. Με αυτά σκοτώσαμε πραγματικούς Γερμανούς. Η Ελλάδα ποτέ δεν θα πεθάνει. Θα είναι πάντα Ελλάδα», λένε καθώς το γλέντι ξεκινάει.
