Ο Αριστείδης Βλάσσης ,ένας από τους καλύτερους σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους, ο Ηρακλειώτης Αριστείδης Βλάσσης δεν είναι πια μαζί μας. Έφυγε σήμερα Τρίτη 26 Μαίου στις 18.30 το απόγευμα, από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών, ενώ βρισκόταν σπίτι του.
Σε εξέλιξη βρίσκεται η μεγάλη έκθεση έργων του στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο.
Και αναρωτιόμαστε…περίμενες αυτή τη στιγμή να φύγεις?
Ο Αριστείδης Βλάσσης είναι αυτό που αποκαλούμε πηγαίο, γνήσιο ζωγραφικό ταλέντο. Αν και καθηλωμένος σε αναπηρικό καρότσι, υμνεί μέσα από τα έργα του τη ζωή, την κίνηση, τη θεατρικότητα, την ίδια την υπέρβαση. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1947, όπου έζησε και δημιούργησε έως το 1994. Έκτοτε ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Σε σχετική δήλωσή του στην εφημερίδα Πατρίς, μετά από το πρόωρο «κατέβασμα» της έκθεσης ζωγραφικής “ΣΙΩΠΕΣ” του Δικτύου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ηρακλείου στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, το 2010, φέρεται να είπε: «Τα εικαστικά είναι ξένα πράγματα για τους φορείς, δεν τους ενδιαφέρουν, τους ενδιαφέρει ο ΟΦΗ, ο Εργοτέλης, τι θα βάλει στην τσέπη του ο καθένας και αποκλείουν κάθε άνθρωπο που έχει ιδέα από αυτά. Το Ηράκλειο πάσχει από παλιά, είναι μπετόν, ο κόσμος δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει τέχνη, το Ηράκλειο είναι μακριά από αυτό, για αυτό σηκώθηκα και έφυγα. Επιπλέον, πώς θα μπω στη Βασιλική αφού είμαι σε αναπηρική καρέκλα;» Μπορεί να μας φαίνεται σκληρή η παραπάνω δήλωση, απέχει όμως πολύ από την πραγματικότητα;;;
Δάσκαλός του υπήρξε ο γνωστός ζωγράφος Ανδρόγεως Αλεξανδρίδης, που διέκρινε το ταλέντο του Βλάσση και τον δίδαξε με το καλύτερο τρόπο πως να εκφράσει αυτό που άλλωστε είχε μέσα του : την ευαισθησία, τη φαντασία και την καλλιτεχνική ωριμότητα.
Όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί ο κ Χάρης Kαμπουρίδης, Ιστορικός τέχνης – σημειολόγος και Μέλος της Academia Europaea: «Ο εικαστικός κόσμος του Βλάσση κερδίζει τον θεατή της, μοιάζει σαν να έχει προκύψει εύλογα, από μια εικονική πραγματικότητα που βρίσκεται κάπου δίπλα και μέσα μας, αλλά που την ξεχνάμε στην πιεστική ροή των καθημερινών καταστάσεων που ζούμε σε καταιγιστικό ρυθμό, στις μέρες μας. Ως προς αυτές τις αλλοτριωτικές όψεις της νέας καθημερινότητας, οι ζωγραφιές του Βλάσση αναλαμβάνουν λειτουργία παρηγορητική, καθώς «η αγαλματώδης παρουσία του πεπερασμένου έπους», οι παλιές ιδανικές στιγμές που αντικρύζουμε, στηρίζουν ηθικά τον τωρινό θεατή που διαισθάνεται ότι πολύ σύντομα αυτό που ζεί θα μεταβληθεί σε παλιά «παγιωμένη στο χρόνο στιγμή» όπως οι πίνακες.Προσδοκία Αναστάσεως, σαν τα πορτρέτα Φαγιούμ.
Δεν είναι μόνο τα πρόσωπα, είναι και τα σώματα με τις ιδιαίτερες κλίσεις της ραχοκοκαλιάς, την κίνηση των χεριών και των ποδιών, τις ειδικές ενδυμασίες με τις οποίες το άτομο παρουσιάζεται δοξασμένο και εκτιμημένο στη κοινωνία για να δικαιωθεί. Ο αστικός κόσμος του Βλάσση μας αντικρύζει όπως οι άγιοι στα εικονοστάσια της εκκλησίας, εγκαθιστώντας άμεσα μια σχέση επικοινωνίας αμφίδρομη ανάμεσα στα εικονίσματα και στους θεατές, και συντελώντας έτσι στη μυσταγωγία αισιόδοξης υπέρβασης της κοινής μοίρας.
Ο Αριστείδης Βλάσσης είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου από το 1991. Το 1993 τιμήθηκε με το «Βραβείο Καζαντζάκη», το οποίο απονέμεται από τον Δήμο Ηρακλείου. Έργα του βρίσκονται στη Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Βορρέ, στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, στις συλλογές της Αγροτικής και Ιονικής Τράπεζας, στο Τελλόγλειο Ίδρυμα, στην ΕΤΒΑ, στο Πολυτεχνείο Χανίων, στην Συνεταιριστική Τράπεζα Κρήτης και στην Τράπεζα Εργασίας, η οποία το 1997 τυπώνει την Χριστουγεννιάτικη κάρτα της με έργο του. Επίσης, σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, στη Γαλλία και στο Βέλγιο, στη συλλογή της Γκαλερί Racines, στις συλλογές Β. Φρυσίρα, Κ.Σχιζάκη και Ι. Γρυσπολάκη. Το 1992, κατά την τιμητική επανέκδοση του Μουσικού έργου του Σταύρου Ξαρχάκου από το Μουσείο Πιερίδη, κυκλοφορεί με δικό του εξώφυλλο, ο δίσκος «Κόκκινα Φανάρια».Οι ατομικές του εκθέσεις είναι πάρα πολλές και αυτό οφείλεται στην παραγωγικότητα του καλλιτέχνη που πραγματικά είναι εντυπωσιακή.
1974 Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, Αθήνα
1975 Πανεπιστημιακό Φεστιβάλ στο Νανσύ της Γαλλίας
1976 Γκαλερί Ροτόντα, Αθήνα
1976 Γαλλικό Ινστιτούτο, Θεσσαλονίκη
1977 Βασιλική του Αγίου Μάρκου, Ηράκλειο
1979 Γκαλερί Ζυγός, Αθήνα
1985 Γκαλερί Νέες Μορφές, Αθήνα
1989 Διεθνές Εκθεσιακό κέντρο, Νίκαια Γαλλίας
1994 Γκαλερί Racines, Βρυξέλλες
1996 Αίθουσα Τέχνης Νέου Ψυχικού
1997 Γκαλερί Μυλωνογιάννη Χανιά
1998 Γκαλερί Χρυσοθέμις, Αθήνα
1998 Αίθουσα Τέχνης Πολύγνωτος, Ηράκλειο
1999 Γκαλερί Σκουφά, Αθήνα
1999 Γκαλερί Μυλωνογιάννη Χανιά
2000 Περιπλάνηση Χώρος Τέχνης, Γλυφάδα
2000 Γκαλερί Selini, Αθήνα
2001 Γκαλερί ΑΜΥΜΩΝΗ, Ιωάννινα
2003 Γκαλερί Μυλωνογιάννη , Χανιά
2005 Παγκρήτιο Εκπαιδευτήριο , Ηράκλειο
2007 Γκαλερί Μυλωνογιάννη , Χανιά
2008 Γκαλερί της ΄Ερσης , Αθήνα
Έχει λάβει μέρος και στις ακόλουθες ομαδικές εκθέσεις.
1975 Πανελλήνια Έκθεση, Ζάππειο Μέγαρο, Αθήνα
1977 Γκαλερί Κοχλίας, Θεσσαλονίκη
1979 Άρμα Θέσπιδος, Θεσσαλονίκη
1981 Αίθουσα Τέχνης, Ηράκλειο Κρήτης
1981 Παγκρήτια Έκθεση, Αίθουσα «Χρυσόστομος», Χανιά
1983 Αίθουσα Τέχνης, Ηράκλειο Κρήτης
1986 Παγκρήτια Έκθεση υπό την αιγίδα του ΥΠ.ΠΟ.
1988 Εθνική Πινακοθήκη, Έκθεση Συλλογής Μ.Ι.Ε.Τ.
1989 Έκθεση υπέρ της Αρμενίας, Πινακοθήκη Πιερίδη
1990 Έκθεση Δέκα Ελλήνων Ζωγράφων, Δήμος Villefranche, Κυανή Ακτή, Γαλλία
1992 Αέναον – Στουρνάρη, Αθήνα
1992-95 Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
1995 Αέναον – Στουρνάρη, Αθήνα
1997 Γκαλερί Σκουφά, Αθήνα
2001 Αίθουσα Τέχνης Τρίγωνο Κηφισιά
2008 Γκαλερί Σκουφά ,Αθήνα
Πηγές: www.heraklion.gr
ersi.gr/events/i30
www.periplanisi.gr
http://lexifilia.blogspot.gr/
