Τα βράδια της Μεγάλης Εβδομάδας όσοι για κάποιο λόγο δεν κοιμούνται, αν προσέξουν θα ακούσουν σε κάποιο σοκάκι του χωριού, σύρσιμο στον δρόμο και συνωμοτικούς ψιθύρους..
Οι άντρες που θα γνωρίσουν τον θόρυβο θα χαμογελάσουν κάτω από τα μουστάκια τους θα βγουν στο μπαλκόνι και θα δουν τις φιγούρες στο σκοτάδι.
Όχι δεν βγήκαν οι…”Καλικάντζαροι” όπως στα Χριστούγεννα, είναι οι ”κλέφτες” αρφανοξύλων που δρουν στο ανωγειανό Πάσχα δεκαετίες τώρα. Στόχος η αποδυνάμωση του αρφανού των υπόλοιπων ενοριών και η ενδυνάμωση του δικού τους.
Ταπεινωμένοι την επόμενη ημέρα οι ”φύλακες” σκοποί της ενορίας που δέχτηκε την επίθεση θα καταστρώσουν τα δικά τους σχέδια για την αντεπίθεση κάποια άλλη βραδιά. Το ”αίμα ” θα το πάρουν πίσω και θα επιστρέψουν στο κατάλυμα τους με τη δική τους λεία που θα ταπεινώνει αυτή τη φορά τους απέναντι.
Το ”αδύναμο” φύλλο συμμετέχει και αυτό με τη παρουσία στα καταλύματα, αλλά και τη δημιουργία του Σταυρού του Ιούδα που φτιάχνουν. Ο Ιούδας,το αιώνιο σύμβολο προδοσίας θα γίνει στάχτη στην φωτιά της Ανάστασης.
Τα αρφανόξυλα και οι μεγάλες φωτιές είναι ένα από τα μεγαλύτερα έθιμα στο Πάσχα των Ανωγείων. Η φωτιά θα φανεί από μακριά και θα φωτίζει την Ανάσταση του Χριστού.
Φίλοι που είναι μαζί όλο το χρόνο γίνονται κατά μια έννοια εχθροί για 10 μέρες. Ο λόγος; Ανήκουν σε διαφορετικές ενορίες είναι απλό. Παρέα θα κάνουν ξανά από την Κυριακή του Πάσχα,όπου ο ένας θα προσπαθεί να πείσει τον άλλο ότι έκανε τον μεγαλύτερο αρφανό, ότι το δικό του μήνυμα Ανάστασης έφτασε πρώτο ως τον ουρανό.
Οι μεγάλοι χαμογελούν και αναπολούν τα χρόνια της δικής τους αθωότητας και βοηθούν με κάθε τρόπο τους μικρούς. Ακόμα και στο κουβάλημα ή με την προσφορά των αυτοκινήτων τους για να συμμετέχουν στην δημιουργία του Αρφανού.
Το πρωϊ του Μεγάλου Σαββάτου όλοι οι δρόμοι του χωριού θα γεμίσουν ξύλα και αγκάθια μέχρι αυτά να πάνε στον τόπο που θα ανάψει η φωτιά. Οι επισκέπτες συνήθως κοιτάνε έκπληκτοι τα μικρά παιδιά να παλεύουν με τεράστιους ασπαλάθους και τους μεγάλους να κάθονται στις πλατείες ατάραχοι και να μην τους εμποδίζουν.
”Τι θα γίνει επιτέλους πότε θα περάσουμε αυτό το δρόμο;” θα σκεφτούν πολλοί επισκέπτες, κάποιοι ίσως και αγανακτισμένοι και ανυπόμονοι.
Ας σκεφτούν ότι είναι και αυτό ένα έθιμο που αξίζει να το ζήσουν στα Ανώγεια το Πάσχα και ας χαμογελάσουν..
Καλή Ανάσταση σε όλο τον κόσμο.
anogi.gr
