Ο Γιαννούτσος από το Γεράκι Πεδιάδας, ήταν ένας γιγαντόσωμος άνθρωπος (αθρώπα). Ότι του γυάλιζε στο μάτι δε δίσταζε να το αποκτήσει. Τα πιθάρια του Μουμουντζή από το Νιπηδητό έβαλε το μάτι και (όπως συνήθιζε) πήγε να πάρει ένα.. Νύχτα ξεκίνησε από το χωριό του , πέρασε τσι Βολάκους και έφταξε στο καμίνι. Το ψυχοπαίδι του καμινά μόλις είδε το «θεριό» , χώστηκε σ΄ ‘ένα πιθάρι. Ο Γιαννούτσσος, επιθεώρησε καλά καλά τα πιθάρια, διάλεξε ένα, το «φορτώθηκε» και ξεκίνησε για το χωριό του. Βαρύ τούτο το πιθάρι και τον εξέκαμε. Εστάθηκε να πάρει μια αναπνοή, και ο φύλακας του καμινιού (ναι πήρε το πιθάρι που είχε μέσα το φύλακα), τρέμοντας , του λέει:
“Μπρε συ Γιαννούτσο, που δα με πας?”
Θεριό βέβαια ο Γιανούτσος , μα ήτονε και άθρωπος και εσκιάχτηκε ! Εμόλαρε το πιθάρι και εγίνηκε χίλια κομμάθια! Ο φύλακας ήβαλε φτερά στα πόδια ! Ο Γιαννούτσος συνέχισε βέβαια τις «επιχειρήσεις»…. Οι ιστορίες με το Γιαννούτσο είναι πολλές..
Καταγραφή 20/2/2014 Γεράκι, Παπουτσάκη Βασιλική
