Γηθειές για τις ασθένειες από τη Μεσσαρά Ηρακλείου.

Για  τον πονόματο (τη τζίμπλα, τη τζίγκρα)

Αυτός που λέει τη γηθειά κρατεί ένα δαχτυλίδι ή μια ράπη σταργιού και σταυρώνει.

Επήγανε τρεις αδερφοί κάτω στην Ιερουσαλήμ

να σάξουνε τση Παναγιάς ανώφυλλιο

και του Χριστού κατώφυλλιο.

Πελεκούδι επετάχτηκε

και στ΄ αμάτι ν-του εβάρηκε .

κλαίει και θρηνάται ,

του Χριστού παραπονάται.

Ο Χριστός του λέει:

– Κοντό και δεν εβρέθηκε άθρωπος μυρωμένος , βαφτισμένος,

να πχιάσει γή αργύρι γή χρυσάφι

γή σταργιού μνια ράπη,

να σύρει τη τζίμπλα, τη τζίγκρα,

το γ-κακό φταρμό, το κακό αέριο

του δούλου του Θεού………(όνομα)

Η τζίγκρα ή τζίμπλα είναι ελαφριάς μορφής επιπεφυκίτιδα.

Για τις μυρμηγκιές

Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

(3 φορές με το όνομα μαζί)

ΖΤρεις αγίοι εφύγανε από τον Παράδεισο και πήρανε τρία δεντρά ,

να πάνε να τα φυτέψουνε στου Ιωσήφ τα χώματα,

εκεί που εγεννήθηκε ο Χριστός,

μνια δάφνη, μνια ν-ελιά και μνια μουρνιά.

Η δάφνη και η ελιά να αθούνε και να δένουνε

και οι μυρμηγκιές του…..(όνομα)

να ξεριζώνονται να πέφτουνε.

Τη λέμε τρεις φορές, Πέμπτη , Σάββατο, Πέμπτη . Πιάνουμε χώμα και το βάνομε πάνω στσι μυρμηγκιές. Κάθε φορά που λέμε τη γηθειά αλλάζομε το χώμα.

 Για την άφτρα. (α)

Η άφτρα ή άφθρα (στοματίτιδα ) είναι φλεγμονή της στοματικής κοιλότητας. Οι τουρκοκρητικοί την ονόμαζαν «τζιγέρ χαραρέτι» , επειδή πίστευαν ότι προκαλείται από τη δίψα του συκωτιού.

Το άστρο και η άφτρα

Πάνε στο κάστρο,

η άφτρα να ‘  πομείνει

το άστρο να γιαγύρει.

(Τρία βράδια να το πεις από 9 φορές και να πάρεις ένα ποτήρι κρασί με βασιλικό να σταυρώσεις το ποτήρι τρεις φορές και να μελετήσεις το όνομα του παιδιού).

 Για την άφτρα (β)

Μόλις πέσει ο ήλιος, βάζουνε σε ένα ποτηράκι κρασί και βουτούνε μέσα ένα μπαμπακάκι και το βάνουνε στην περιοχή που έχει σπυράκια, φούσκες κτλ. Τη γηθειά τη λένε τρεις φορές.

Απόψε άστρα και αύρα

κι αύριο άστρα, όχι αύρα

το δούλο του Θεού………(όνομα)

Για τον κοιλόπονο (α)

 Ο κοιλόπονος ή σφάχτης είναι μια μορφή κωλικού των εντέρων . Πιστεύεται , όπως γράφει η Φραγκάκι, ότι κάποιο κακό δαιμόνιο μπαίνει στα έντερα και τα «ανακατώνει»

Κάνομε το σημείο του σταυρού και λέμε τρεις φορές:

Έβγα πόνε των αντέρω

κι ο Χριστός σε ‘  ποζυγώνει

με  τη δεξιά ν-του χέρα.

Για τον κοιλόπονο (β)

 Παίρνομε λαδάκι από καντήλι και τρίβομε τη γ-κοιλιά του κοπελιού που πονεί, και λέμε τη γηθειά :

Ούλι το γ-κόσμο γύρισα

και ούλο το λαγκάδι

και δεν ε-βρήκα φάρμακο

ωσάν αυτό το λάδι.

Έβγα πόνε των αντέρω

κι ο Χριστός σε ΄ποζυγώνει

με τα δώδεκα Ευαγγέλια

και με τη δεξά ν-του χέρα.

Για τον πονοκέφαλο

Ο Ιησούς Χριστός επέρασε,

στο ραβδί ν-του ‘ κούμπησε,

κάθε κακό εξόρκισε.

Τον όφη και την όφισσα,

το ν-τριμερίτη και τη ν-ντριμερίτισσα ,

τη γ-κακή γυναίκα και το γ-κακό ν-άντρα.

Πέντε , δέκα, δεκαπέντε, είκοσι , εικοσιπέντε, τριάντα,

τριανταπέντε , σαράντα.

Σαράντ΄ Αγίοι βουτήξετε στον……(όνομα)

Επιμέλεια: iscreta.gr

Πηγή: Μαγικές επωδοί και καταδεσμοί στη Μεσαρά.- Ανδρέας Λενακάκης