Category: Κουβέντες

Νίκος Καζαντζάκης: Έχε πίστη, ζήτα το αδύνατο και θα γενεί το θαύμα!

Πώς να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη; Ξεχνούν πως η ψυχή του...

«Όσο πιο μακρυά είμαστε από την πατρίδα μας, τόσο περισσότερο τη σκεφτόμαστε και τόσο περισσότερο, την αγαπάμε».

Ο Καζαντζάκης μιλάει για την Ελλάδα το 1955 σε ένα σπάνιο και επίκαιρο κείμενο Απόσπασμα από...

Άσε τους ανθρώπους, αφεντικό, μην τους ανοίγεις τα μάτια…..

-Άσε τους ανθρώπους, αφεντικό, μην τους ανοίγεις τα μάτια· αν τους τ’ ανοίξεις, τι θα δουν;...

Πώς σου φάνηκε, παππού? Σαν ένα ποτήρι κρύο νερό….

Σοβαρό είναι το πρόσωπο της Κρήτης, πολυβασανισμένο. Μαδάρες γυμνές, τραχιές, αγέλαστες....

Μνήστητί μου Κύριε, μουρμούρισε, ’γιε Μηνά μου, καλησπερούδια σου!

Κι εκεί που πήγαινε και μονομιλούσε και βλαστημούσε τη μοίρα του, ακούει πίσω του πεταλιές...

Σε ποια εποχή του αμπελιού σου έλαχε ο κλήρος να δουλεύεις; Στα σκάμματα; Στον τρύγο; Στα ξεφαντώματα; Όλα είναι ένα.

Δυο φωνές μέσα μου παλεύουν. O νους: “Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο; Μέσα στον...

Να πεθαίνεις κάθε μέρα. Να γεννιέσαι κάθε μέρα….

Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο...

Ξέρεις την ιστορία του αγρότη και του βιολόγου;

  Σ’ ένα τρένο κάθονται μαζί, ο ένας απέναντι από τον άλλον, ένας διάσημος βιολόγος με...

<Το καλάθι με τα σύκα>

Μια γριούλα πέρασε… Στάθηκε, ανασήκωσε απ’ το καλάθι που κρατούσε μερικά συκόφυλλα που...

Καλή είναι η ζωή, καλός ο θάνατος, η Γης στρογγυλή και στερεή, σα στήθος γυναικός…

Αποχαιρέτα τα πάντα κάθε στιγμή. Στύλωνε τη ματιά σου αργά, παθητικά στο καθετί και λέγε:...