Την παραμονή των Χριστουγέννων την έχουμε στο μυαλό μας ως μια μέρα που τίποτα κακό δεν μπορεί να συμβεί. Μια μέρα που ολόκληρος ο κόσμος γίνεται για λίγο πιο καλός και οι καλές πράξεις υπερτερούν των κακών.
Ωστόσο υπάρχουν και κάποια πλάσματα, ζηλόφθονα, κακιασμένα και άσχημα, που όλον τον χρόνο προσπαθούν να πριονίζουν το δέντρο της ζωής ώστε να καταστρέψουν την γη και να ενοχλήσουν όσο περισσότερο μπορούν εκείνους που ζηλεύουν περισσότερο: τους ανθρώπους.
Ο μύθος λοιπόν λέει πως κάθε παραμονή Χριστουγέννων, οι καλικάτζαροι αφήνουν τα έγκατα της γης και ανεβαίνουν στην επιφάνεια. Μπαίνουν στα σπίτια και ανακατεύουν ό, τι βρουν κάνοντας το σπίτι αγνώριστο. Οι νοικοκυρές παλαιότερα φρόντιζαν εκείνη την ημέρα να έχουν αναμμένο το τζάκι, ώστε να μην μπορούν να μπουν στο σπίτι.
Βγαίνουν μόνο την νύχτα, αφού φοβούνται το φως και εκτός από τα τζάκια, μερικές φορές μπορεί να μπουν στα σπίτια από ανοιχτά παράθυρα ή ακόμα και από την χαραμάδα της πόρτας. Μπορεί βέβαια να κάνουν άνω κάτω τα σπίτια, αλλά επειδή τσακώνονται πολλές φορές μεταξύ τους, δεν μπορούν ποτέ να ολοκληρώσουν μια δουλειά. Γι’ αυτό και εν τέλει, δεν μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους, αν και αυτό θέλουν περισσότερο.
Αν δείτε λοιπόν σήμερα το βράδυ δείτε το σπίτι σας ανακατωμένο, δεν φταίνε τα παιδιά ή κάποιος άλλος, αλλά αυτά τα μικροσκοπικά πράσινα ή μαύρα πλάσματα που η υποχθόνια φύση τους τα οδηγεί στην σκανταλιά. Το μόνο σίγουρο είναι πως πρόκειται για κουτά πλάσματα που εύκολα μπορείς να ξεγελάσεις. Λίγο θυμιατό, δίπλα στο τζάκι ή στις πόρτες θα τα κρατήσει μακριά. Και μπορεί να πρόκειται για φαναστικά πλάσματα, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Έτσι;
