Το μελισσόχορτο (Melissa officinalis, βάλσαμο λεμονιού, μελισσοβότανο, αγριομέλισσα, μελισσάκι) έχει την έντονη μυρωδιά του λεμονιού, που οφείλεται στα αιθέρια έλαιά του (που περιέχουν κιτρονελλάλης, κιτράλη και κυρίως λιναλόλη, γερανιόλη και αλδεΰδες).
Ιδιότητες
Το μελισσόχορτο είναι χωνευτικό, αντιφυσιτικό, εφιδρωτικό και σπασμολυτικό φυτό. Είναι ευεργετικό στις νευρικές ανωμαλίες και ανακουφιστικό στους πόνους της δυσεντερίας και ακόμα κατά της εμμήνου ρύσης. Τα μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται είναι κατ’ αρχάς τα φύλλα που είναι ευεργετικά για την κατάθλιψη και την ένταση και γενικά για την αντιμετώπιση διαταραχών του νευρικού συστήματος, καθώς και στην αποφυγή ανάπτυξης έλκους.
Βοηθάει τη λειτουργία της καρδιάς και ηρεμεί τους έντονους παλμούς της, και διώχνει μακριά τη θλίψη και το άγχος επειδή επηρεάζει το τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ψυχική διάθεση.
Το μελισσόχορτο αυξάνει την αντίληψη και ενισχύει τη μνήμη. Τα φύλλα του έχουν φυσώδεις ιδιότητες κατά συνέπεια είναι ιδανικό για όσους υποφέρουν από πεπτικές διαταραχές ενώ ταυτόχρονα είναι αποτελεσματικό σε περιπτώσεις αϋπνίας. Κλινικές μελέτες έδειξαν πως η δράση του αυτή οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στο ροσμαρινικό οξύ (rosmarinic acid) που περιέχει το βότανο.
Παρασκευή
Το αφέψημα από το είδος (τρία ποτήρια την ημέρα θεωρείται καλή δόση) γίνεται εύκολα καθώς χρειάζονται μια κουταλιά φύλλα και άνθη να βραστούν σε ένα ποτήρι νερό για 2-3 λεπτά.
Πηγές – Άρθρα – Πληροφορίες
Γκόλιου Ρ. (επιμ.) 2011. 200 βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες. Εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία.
