” Όλα τα ζιζάνια ,φώναζε ο παπά Γρηγόρης ,να ξεριζωθούν από το χωριό μας και να απομείνει το σιτάρι” Και ο Μιχελής ,ο γυιός του αγριεμένος
“Ο Χριστός ο δικός μας είναι φτωχός, κατατρεγμένος,χτυπάει τις πόρτες και κανένας δεν του ανοίγει, ο Χριστός ο δικός σας είναι πλούσιος κοτζαμπάσης, τα’χει φτιαγμένα με τον Αγά μανταλώνει την πόρτα του και τρώει. Ο Χριστός ο δικός σας διαλαλεί “Δίκαιος είναι ο κόσμος τούτος ,τίμιος ,σπλαχνικός,μου αρέσει,αφορεσμένος όποιος σηκώσει το χέρι να τον κουνήσει!
Ο Χριστός ο δικός μας,ξυπόλυτος κοιτάζει τα κορμιά που πεινούν,τις ψυχές που πλαντούν, φωνάζει “Άδικος είναι, άτιμος, άσπλαχνος ο κόσμος τούτος , πρέπει να γκρεμιστεί”.
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
Καζαντζάκης
