Άρθρο, Σπύρου Μαγκουφάκη, εκπαιδευτικού.
Θέμα : ”Το πρώτο που πρέπει να έχεις είναι θέληση. Τα υπόλοιπα είναι τεχνική.”
Όλοι καθημερινά αναρωτιόμαστε, τι κάνουμε τώρα μετά την προσχώρηση του Αλέξη Τσίπρα στο μνημονιακό στρατόπεδο, το σοκ του λαού και την οπισθοδρόμηση του δημοκρατικών κατακτήσεων? Στη δύσκολη συγκυρία προέχει να ξεπεραστεί άμεσα η ψυχολογική μας καθήλωση και ταυτόχρονα να ξεκινήσει ένας σοβαρός διάλογος ανάμεσα σε στελέχη, απλούς πολίτες και αντιμνημονιακά κόμματα, χωρίς ηγεμονισμούς και ανούσιες αντιαπαραθέσεις, για να οργανώσουμε τις λαϊκές δυνάμεις προς την τελική μάχη ενάντια στους αποικιοκράτες……….. ………………………………………………………………………………………..
Επίσημα, κανένα από τα κόμματα που προκύψανε από τις εκλογές της 25ης Γενάρη και ζητούν εκ νέου την ψήφο μας στις επόμενες εκλογές, δεν εκφράζουν τη λαϊκή επιθυμία και εντολή, όπως εκφράστηκε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου με το αναπάντεχο για το σύστημα ”ΟΧΙ” του λαού μας. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε κωλοτούμπα μερικές ώρες μετά το δημοψήφισμα, αν και μπορεί να είχε υποταχθεί στους δανειστές πολύ νωρίτερα.. Το ΚΚΕ στήριξε άκυρο κόντρα στο ΟΧΙ. Η Χρυσή Αυγή ως εφεδρεία του συστήματος αναπολεί τις δόξες της χουντικής βίας, καθώς και τις αιματοβαμένες σελίδες του εμφύλιου πολέμου………….
……………………………………………………………………………………………………
Οι ευρύτερες προοδευτικές και πατριωτικές δυνάμεις, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι διατεθειμένες να ενταχθούν σε ένα κόμμα – φορέα, που θα οικοδομηθεί μόνο με τη μεταφορά ενός κομματιού Σύριζα, ενός δηλαδή κόμματος παραγόντων και μηχανισμών. Συμφωνώ με το ανοιχτό κάλεσμα που έθεσε ως πλαίσιο διαλόγου στη συνέντευξή της η ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, αλλά και ο Μανώλης Γλέζος, που απευθύνονται σε κάθε πατριώτη και τίμιο άνθρωπο που αισθάνεται τις τραγικές επιπτώσεις που έχει στη ζωή του, στην κοινωνία και γενικά στη χώρα μας η εφαρμογή των μνημονίων, καθώς και η κατάλυση του Συντάγματος, της Δημοκρατίας και της απώλειας της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.
Οι εφεδρείες κάθε δημοκρατικού κόμματος δεν βρίσκονται σε κομματικά γραφεία και συμμαχίες κορυφής, αλλά μέσα στην κοινωνία.
Δεν είναι διατεθειμένοι πιστεύω πολλοί προοδευτικοί πολίτες να ενταχθούν σε ένα νέο κομματικό φορέα, όπου κομματάρχες αναζητούν νέα πολιτική στέγη, σε ένα φορέα «μηχανισμών» που διατηρούν τον απόλυτο έλεγχο οι επαγγελματίες πολιτικοί.
Σε ένα κόμμα ζηλωτών που δεν ανέχονται καμία άλλη άποψη εντός του κόμματος, πλην εκείνης της ηγεσίας τους.
Σε ένα κόμμα ”παλαιών αρχών”, ένα κόμμα χυλό, πλαδαρό, χωρίς να έχει την υποδομή και υπόβαθρο να συνεγείρει, να συγκινήσει και να συνενώσει κοινωνικές, ταξικές και πατριωτικές δυνάμεις
Η ένταξή όλων των προοδευτικών πολιτών στο νέο φορέα, δεν έχει την έννοια της στράτευσης στα συμφέροντα ενός κόμματος (δεν υπάρχει Αριστερά σωτήρας), αλλά εκφράζει τη δέσμευσή όλων μας απέναντι στη ζωή.
Να αγωνίζεσαι χωρίς να προσδοκάς οφέλη.
Στη σημερινή φάση η ενασχόληση με την πολιτική δεν είναι χόμπι αλλά στράτευση.
Καλύτερο φάρμακο, η απόφαση να αγωνίζεσαι για την αλήθεια των ιδεών σου στη σκληρή πραγματικότητα της κρίσης που ζούμε………….
…………………………………………………………………………………………………….
Η σύγκλιση πολλαπλών και διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων, θα εμπίπτει στη ρήση του Halldor Laxness, Ισλανδού Νομπελίστα συγγραφέα, ”’Το πρώτο που πρέπει να έχεις είναι θέληση. Τα υπόλοιπα είναι τεχνική.”
Είναι απαραίτητο να εξαντληθεί κάθε δυνατότητα συνεννόησης σε πλαίσια που προανέφερα για τη δημιουργία μιας ευρύτατης Συμμαχίας με δυνατότητες διεμβολισμού και ανατροπής των σχεδιασμών της ντόπιας ολιγαρχίας και της Ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Αν δεν υπάρξει μια τέτοια πολιτική συνεργασία την ευθύνη θα τη φέρουν οι εμπλεκόμενοι που από κομματική ιδιοτέλεια και μόνο, βάζουν το ίδιον συμφέρον πάνω από αυτό της πατρίδας και του λαού μας.
Ο λαός έχει τη δύναμη και απλά αναζητά την συγκολλητική ουσία [πολιτικό φορέα], για να ενώσει τις αστείρευτες δυνάμεις του, που με σιγουριά θα κερδίσουν το πόλεμο απέναντι στο κατεστημένο και στην ολιγαρχία.
Η λύτρωση μπορεί να έρθει, μόνο αν εμείς τη θέλουμε.
Ας ακολουθήσουμε τα λόγια του άλλου Νομπελίστα Ιρλανδού συγγραφέα, Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, ”Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι αυτοί που σηκώνονται, αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους.”
