Όλες οι βάρκες γέμιζαν με κόσμο για να τον μεταφέρουν ακόμα και μέρες πριν στον Καψά! Τα αρμυρίκια στην παραλία γινόταν το ξενοδοχείο μας. Κάθε οικογένεια ψαρά είχε και το αρμυρίκι της. Τα παιδιά αφού θα ανέβαιναν στη σπηλιά πάνω από την εκκλησία (η ανάβαση ήταν εκ των ουκ άνευ) και ακούσουν τον εσπερινό, κατέβαιναν στην παραλία , όπου οι γυναίκες είχαν ετοιμάσει τα χίλια δυο καλούδια, και γινόταν τρικούβερτο γλέντι!!
Το πρωί της 29 του Αυγούστου μετά τον εκκλησιασμό, επιβίβαση στις βάρκες με προορισμό την Αγιά Φωτιά για μπάνιο και φαγητό!
Και το ημερολόγιο έγραφε 28 Αυγούστου 1957!
Φωτ: αρχείο Μάνου Σολιδάκη
Κείμενο:Ράνια Κουγιουμουτζάκη
One thought on “Φύγαμε για τον Αη Γιάννη τον Καψά. (Νομός Λασιθίου)”