ΛΑΖΑΡΟΣΑΒΒΑΤΟ ΘΥΜΗΣΗΣ
Το πρωινό νοσταλγικό, η θύμηση ξυπνά το
αναθιβάνει σήμερο το Λαζαροσαββάτο.
Οι θύμησες οι παιδικές σήμερο ροζονάρου
και ξεξυπνούνε σήμερο Σαββάτο του Λαζάρου.
Με τα κοντοπατέλονα κι ένα σταυρό στη χέρα,
τσι πόρτες κουρκουνούσαμε πρίχου το καλημέρα.
Λουλούδια εγυρεύγαμε αποβραδίς να βρούμε,
να σάσομε κι ένα σταυρό, το “Λάζαρο” να πούμε.
Στην οξοχή γλακούσαμε να βρούμε μαχαιρίδες
και ο σταυρός μας τσ’ ομορφιάς είχε πολλές ελπίδες.
Αποβραδίς ξετρέχαμε να βρούμε τον ορτάκη
την ταχινή ντακέρναμε τα κάλαντα με …γλάκι.
Ογλήγορα ντακέρναμε μην πρωτοπάνε άλλοι
και μας πομείνει ύστερα… όφκαιρο το βουργιάλι.
Τα κάλαντα ο καθαείς απόξω τα’χει μάθει,
ο ένας το σταυρό βαστά κι ο άλλος το καλάθι.
Καλάθι που με άχερα εστρώναμε τον πάτο
τ’ αυγά που βάναμε εκειά πασίχαρο μαντάτο.
Αυγό απείς τα κάλαντα κερνά κάθα κονάκι
γή μια δεκάρα πού και πού γή και πενηνταράκι.
Τα έχη λίγα τοτεσάς μα η χαρά περίσσα,
η ευτυχία δε χώνεται στα πλούτη και στα πλήσα.
Η θύμηση στση ταχινής ‘νέδιασε τη βγοράδα
μ’ευκές πολλές για μια “Καλή Μεγάλη Εβδομάδα”
Σημ. ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
“Σήμερον έρχετ’ ο Χριστός
ο επουράνιος Θεός
εν τη πόλει Βηθανία
Μάρθα κλαίει και Μαρία
Λάζαρο τον αδερφό τους
το γλυκό τον καρδιακό τους….
Κωστής Λαγουδιανάκης
