Βαγιοκλαδίσματα (Μαντινάδες)

ΒΑΓΙΟΚΛΑΔΙΣΜΑΤΑ

Εβαγιοκλάδιζά σε γω, βιόλα μου μυρισμένη,
για να σε φέρω στου Χριστού τον τάφο ανθισμένη(IScreta.gr)

Βαγιοκλαδίζω τη χαρά, κάθε που θα προβάλλει,
μ’-αυτή μού λέει φεύγω σου, περίμενε την άλλη.

 

Δεν ημπορώ βασιλικέ να σε βαγιοκλαδίζω,

γιατί ‘χεις μυρωδιές πολλές και δε τσι νταγιαντίζω.
Να ‘ταν λουλούδι η χαρά, να το βαγιοκλαδίζω,
να κόβω ανθούς και πέταλα, να σε καλημερίζω. (Γιάννης Μελαμπιανάκης)

 

Ελπίδα πάλι εφύτεψα και τη βαγιοκλαδίζω,

και για να πιάσει δάκρυα μονάχα τη ποτίζω.

 

Μια βιόλα βαγιοκλάδιζα σε νοτικό μπαλκόνι,

Μην την-πειράξει ο βοράς, το κρύο και το χιόνι.

 

Ένα δεντρί στον κήπο μου, βιόλα κανακεμένη

ούτε βοριάς δεν τη χτυπά, ήλιος δεν τη μαραίνει

 

ώρες βαγιοκλαδίζω τη κάτω απ’ το παραθύρι

και την ποτίζω ανθόνερο με το χρυσό ποτήρι.

 

Είχα δεντρί στον κήπο μου και βαγιοκλάδιζά το,

εσύ βοριά πια μη φυσάς, έφυγε και ‘χασα το.(Ψαρουδάκης Γιάννης)

 

Στα όνειρα τον κήπο σου, τονε βαγιοκλαδίζω,
και τα μαλλιά σου τα σγουρά, με γιασεμί στολίζω.

 

Τη νιότη μου θα καταλυώ, νιότη να σου χαρίζω,
να πουλουδίζεις και ν αθείς, να σε βαγιοκλαδίζω. (Μιχάλης Καυκαλάς)

 

Ρεθεμιανέ μου καντιφέ, ποιος σε βαγιοκλαδίζει,

να παίρνει από τα μάτια μου δάκρυα να σε ποτίζει. ( Κώστας Μουντάκης)

 

Βασιλικό ‘χω στην καρδιά, αίμα τονε ποτίζω,

μα ‘γώ για το χατήρι σου τονε βαγιοκλαδίζω. (Ψαραντώνης)

 

Εξεβαρέθηκα μπαξέ να σε βαγιοκλαδίζω,

μα εσύ δεν κάνεις έν’ ανθό να σκύψω να μυρίσω. (Θεανώ Μεταξά)

 

Πολλά βαγιοκλαδίσματα μου κάνεις και φοβούμαι,

γιατί είναι ώρες και βολές που το Χριστό θυμούμαι,

που τον βαγιοκλαδίζανε μπουλούκια οι γι-Οβραίοι

κι απόης τον σταυρώσανε χωρίς να τωσε φταίει.( Μαρίνος Ιδομενέως)





Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *