Η Ιστορία επαναλαμβάνεται πολλάκις! Γράφει ο Γιώργος Κορναράκης

Λέγεται πως η Ιστορία επαναλαμβάνεται! Εγώ θα ισχυριστώ πως επαναλαμβάνεται πολλάκις και από πολλούς! Σε αυτό τον ισχυρισμό κατέληξα όχι ύστερα από πολλή σκέψη, αυτό πιθανόν να το έχουν κάνει αρκετές χιλιάδες άλλοι, αλλά ύστερα και από παρατήρηση και μάλιστα παρατήρηση χιαστί και σε βάθος  των πραγμάτων – γεγονότων. Οι λαοί ή άλλως τα έθνη, στις διαμάχες τους ή στις συγκρούσεις  τους εφεύρισκαν και εφευρίσκουν τρόπους για να κάνουν «ρουά ματ» στον αντίπαλο! Η ιστορία μας έχει διδάξει τέτοιες επινοήσεις αντιπάλων. Γιατί όμως κάνω λόγο για αυτά τούτη την ώρα; Τι με ώθησε να παρατηρώ και να σκέφτομαι τέτοιες καταστάσεις! Κάποια περιστατικά, που εσχάτως έγιναν στην πατρίδα μας, στο έθνος μας, με ώθησαν να σκεφτώ και ύστερα να παρατηρήσω μερικές ιστορικές εξελίξεις τέτοιων γεγονότων.

Θα ξεκινήσω από τα πρόσφατα γεγονότα. Στα διεκδικούμενα από την Τουρκία Ίμια (Καρντάκ για αυτούς), (ύστερα και από τα γεγονότα του 1996) η τουρκική ναυτική παρουσία σε επίπεδο ακτοφυλακής παραμένει εκεί αυξημένη. Με βάση το κριτήριο αναλογικότητας στην περιοχή, δεν υπάρχουν πολεμικά μας στην περιοχή, αλλά μόνο σκάφη του Λιμενικού. Στις 13 Φεβρουαρίου του 2018  προς τα μεσάνυχτα της 14ης, σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής εμβόλισε το σκάφος του Λιμενικού της Ελλάδας Γαύδος (090)  ανοιχτής θάλασσας. Το σκάφος του Λιμενικού «ΛΣ 090», Γαύδος  ήταν ακίνητο και απλώς παρακολουθούσε, όταν το Τούρκικο έπεσε πάνω στην πρύμνη του, προκαλώντας του σημαντικές υλικές ζημιές.

Εικόνα 1. Η «εμβόλιση» του ελληνικού περιπολικού από το τουρκικό πολεμικό πλοίο.

Ένα ερώτημα που παραμένει είναι: Αν ζητήσουμε μέσω δικαστηρίου ή μέσω της Ευρώπης ή μέσω του ΝΑΤΟ να καλυφθεί η ζημιά που προξένησε άλλο μέλος του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα σε πολεμικό υλικό, θα καλυφθεί; Αν η Τουρκία δεν το πράξει θα την πετάξουν έξω από το ΝΑΤΟ; Ή θα πληρώσει το ΝΑΤΟ άρα και εμείς για την Τουρκία; Στην Αθηναϊκή Συμμαχία στα μέσα του πέμπτου αιώνα π.Χ. το ένα κράτος υπερασπίζονταν το άλλο; Στο ΝΑΤΟ θα ισχύσει αυτό;

Αμέσως μετά την πρόσφατη «κρίση» οι Τούρκοι άρχισαν τα έργα που θα φέρουν τις Τουρκικές Μονάδες Ταχείας ανάπτυξης σε ελάχιστα λεπτά της ώρας στις Βραχονησίδες Ίμια! Τι ακριβώς κάνουν; Άρχισαν την έναρξη έργων για να δημιουργήσουν «Καταπέλτη για Σκάφη των Ειδικών Δυνάμεων » στο κόλπο των τουρκικών παραλίων.

 

 

Εικόνα 2. Καταπέλτη Σκαφών εφόδου Καταδρομέων (γλιστρίδα) απέναντι από τις βραχονησίδες Ίμια κατασκευάζει η Τουρκική Διοίκηση Αμφίβιων Δυνάμεων, που έχει την έδρα της στο «Μποντρούμ». Σκοπεύει με αυτή την ενέργεια η κίνηση των καταδρομέων μέσα σε φουσκωτά να περνά απαρατήρητη,

Πως σκοπεύουν να κάνουν τις κινήσεις και να περνάνε απαρατήρητοι; Όπως  μπορεί να διαπιστώσει κανείς ή όλη απόσταση είναι κοντά στα 5 ναυτικά μίλια. Ενδιαμέσα όμως υπάρχει ένα νησάκι που ανήκει στην Τουρκία που το λένε «Τσαβούς αντασί» και οι Έλληνες «νησί του λοχία».

 

Εικόνα 3. Το νησί Τσαβούς απέχει από τα μικρασιατικά παράλια 1,7 ναυτικά μίλια, οπότε ότι πλέει πίσω από αυτό θα είναι αόρατο. Άρα η απόσταση θα μειωθεί στα 3 μίλια και θα είναι εύκολο να κάνουν αιφνιδιαστικό χτύπημα. Ίσως κάτι τέτοιο να έκαναν και το 1996.

 

Εικόνα 4. Για δύο περίπου μίλια θα είναι αόρατοι. αφού θα κινούνται πίσω από την νησίδα Τσαβούς

Παράλληλα χτίζουν και Φυλάκιο Παρατήρησης στο νησάκι «Τσαβούς» ή το «νησί του Λοχία» όπως λέγεται από εμάς.

 

Εικόνα 5. Επίσημη παραδοχή είναι να παρατηρούν τα πλοία που θα πλέουν στην περιοχή. Το νησί απέχει 3 ναυτικά μίλια από τα Ίμια και σύμφωνα με τα Τούρκικα ΜΜΕ θα εξοπλιστεί με Θερμικές Κάμερες και όλα τα σύγχρονα μέσα παρατήρησης.

 

Προσπαθούν δηλαδή οι Νέο-Οθωμανοί για να καταλάβουν τα Ίμια να εφαρμόσουν παλαιότερες τεχνικές που εφήρμοσε ο Μωάμεθ ή Μεχμέτ για να καταλάβει την Κων/πολη. Ένα χρόνο πριν οχύρωσε κοντά στην πόλη ένα φρούριο το Ρουμελί Χισάρ.

Ο Μωάμεθ Β΄, για να απομονώσει την Κων/πολη και στρατιωτικά, τον Απρίλιο του 1452 έκτισε ένα φρούριο στην ευρωπαϊκή ακτή με το όνομα Ρουμελί Χισάρ, για να μπορεί να ελέγξει καλύτερα τα στενά, ενώ το φθινόπωρο του 1452 και το χειμώνα του 1452 – 53 πολεμούσε και απασχολούσε την Πελοπόννησο με τον Τουραχάν πασά. Είχε προβλέψει επίσης πολύ σωστά ότι πιθανόν να έστελναν μεμονωμένα βοήθεια στην Κωνσταντινούπολη από την Ευρώπη, όπως όντως έπραξε ο Φλαντανελάς, ενώ και ο ίδιος είχε στρατοπεδεύσει έξω από τα τείχη της Κων/πολης. Ίδια τακτική προσπαθεί και σήμερα να εφαρμόσει ο Νεο-Σουλτάνος προκειμένου να επιτεθεί στη χώρα μας. Προσπαθεί να κλείσει το Κουρδικό θέμα στα ανατολικά του σύνορα (όπως οι πρόγονοί του με τους Καραμανίδες), προσπαθεί να προσεταιριστεί ξανά τους Αλβανούς όπως είχαν κάνει και οι προκάτοχοί του Σουλτάνοι. Οι Αλβανοί σημερινοί ηγήτορες έχουν «κοντή μνήμη» παραγνωρίζοντας τον αντιστασιακό ρόλο του εθνικού τους ήρωα Γεωργίου Καστριώτη ή Σκεντέρμπεη (Gjergj Kastrioti Skënderbeu), σκληρού πολέμιου των Οθωμανών και σπεύδουν ασμένως να συνταχθούν με το Νεο-Σουλτάνο Ερντογάν.

Αλλά και στην αρχαία εποχή παρόμοια έδρασαν οι Σπαρτιάτες οχυρώνοντας τη Δεκέλεια. Το 413 π.Χ., ίσως και με τη συμβουλή του Αλκιβιάδη, που ήταν αυτό-εξόριστος στη Σπάρτη,  οι Σπαρτιάτες κατέλαβαν την Δεκέλεια και εγκατέστησαν εκεί μόνιμη φρουρά. Για το γεγονός αυτό η τελική φάση του Πελοποννησιακού Πολέμου ονομαζόταν Δεκελεικός πόλεμος ή Δεκελεικά. Η παρουσία της εχθρικής φρουράς υποχρέωσε τους Αθηναίους να μεταφέρουν τα σιτηρά τους μέσω της θάλασσας, με την παράκαμψη από το ακρωτήριο του Σουνίου, με μεγάλη χρηματική δαπάνη, ενώ οι Σπαρτιάτες εμπόδιζαν τους Αθηναίους αγρότες στην καλλιέργεια της γης και παρεμπόδιζαν τους Αθηναίους εργάτες των ορυχείων στα Μεταλλεία του Λαυρίου να προβαίνουν στην εξόρυξη ορυκτών. Οι Σπαρτιάτες προέτρεψαν επίσης τους σκλάβους να επαναστατήσουν ενάντια στους κυρίους τους. Ο Θουκυδίδης λέει ότι 20.000 σκλάβοι διέφυγαν προς την Δεκέλεια. Το 411 π.Χ. κατέλαβαν την εξουσία οι ολιγαρχικοί, με την ανάδειξη της λεγόμενης «Βουλής των Τετρακοσίων» και την εγκαθίδρυση ολιγαρχικού κράτους, υπό τον έλεγχο της σπαρτιατικής φρουράς, που τους είχε ενισχύσει. Όταν η ολιγαρχία ανατράπηκε, πολλά από τα σημαίνοντα πρόσωπα αυτής, όπως ο Πείσανδρος, ο Χαρικλής και ο Αλεξικλής κατέφυγαν στη Δεκέλεια. Η σπαρτιατική φρουρά παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου, δηλαδή ως το 404 π.Χ., όταν και πάλι την εξουσία στην Αθήνα ανέλαβε ένα επίσης ολιγαρχικό σύστημα, αυτό των Τριάκοντα Τυράννων. Ο Θουκυδίδης περιγράφοντας το γεγονός παρατηρεί: «Οι Λακεδαιμόνιοι πρότερον κατά το τέλος εκάστου θέρους εβιάζοντο να αποσύρωνται της Αττικής, αλλά γενόμενοι κύριοι του όχυρώματος τούτου, συνεκεντρώθησαν ασφαλώς εν αυτώ, και διαμένοντες και διαχειμάζοντες, εδύναντο απ’ αυτού να φθείρωσι πολύ μέρος της χώρας, και προυξένησαν του λοιπού πλείονα βλάβην εις τους Αθηναίους ή καθ’ άπαντα τον προλαβόντα χρόνον του πολέμου, διότι η εξ Ευβοίας συνήθως δια του Ωρωπού μετακομιζομένη συγκομιδή κατέστη δυσχερής, ο γεωργός δέν εδύνατο πλέον να συλλέγη εν ασφαλεία τους καρπούς αυτού, αι εργασίαι των μεταλλείων διεταράχθησαν, οι δούλοι αγεληδόν απεδίδρασκον, και αι Αθήναι εκ των συνεχών εκδρομών της φρουράς της Δεκελείας ήσαν εις ακατάπαυστον στάσιν πολιορκίας  διο και κατέστη η Δεκέλεια τοσούτον λόγου αξία ως προς τα τότε πράγματα, ώστε ο από τούδε πόλεμος ωνομάσθη Δεκελικός» (1 = Θουκυδ. β. 6. κ. 91.)

Ερχόμαστε στο σημερινό προκείμενο. Φτιάχνουν οι Τούρκοι φρούριο και παρατηρητήριο στη νησάκι Τσαβούς! Ποια όμως οι ανάγκη να τους να μας το κοινοποιούν; Αν πρόκειται μόνο για καθαρά στρατιωτικά έργα και όχι έργα εντυπωσιασμού, θα έπεφτε «μαύρο» στη περιοχή και ο δημοσιογράφος και ο φωτορεπόρτερ  που θα έπαιρνε πλάνα θα σάπιζαν στη φυλακή, γιατί πρόδιδαν στους εχθρούς στρατιωτικά μυστικά! Άλλος είναι ο σκοπός τους. Θέλουν και τα κοινοποιούν αυτά και διαδίδουν τι κάνουν, για να χτυπήσουν το φόβο του ‘Ελληνα και να τσαλακώσουν το ηθικό του. Οι θηριωδίες που έκαναν στους υπόδουλους είναι ακόμη νωπές στη συλλογική μνήμη του λαού. Όλοι ξέρουν πως σούβλισαν τον Αθανάσιο Διάκο στην Αλαμάνα, ότι έγδαραν ζωντανό το Δασκαλογιάννη στο Ηράκλειο, ότι έπνιξαν με καπνούς εκατοντάδες γυναικόπαιδα στο Μελιδόνι και στο σπήλαιο της Μιλάτου. Στο DNA του έλληνα έχει χαραχτεί βαθιά η αιμοβορία των Τούρκων, η εκδίκηση χωρίς οίκτο στους αντιπάλους, πράγμα που έκαναν και στην Κύπρο και στη Συρία τώρα στους Κούρδους. Οι Έλληνες της καλοπέρασης και αυτό φοβούνται! Μην πάθουν δεινά από τους αιμοβόρους Τούρκους. Οι Έλληνες της Πόλης αυτό σκέφτονταν και προτιμούσαν τους Τούρκους από τους Φράγκους νομίζοντας ότι θα γλίτωναν τα υπάρχοντά τους! Απατήθηκαν οικτρά γιατί μόλις μπήκαν στην πόλη τους τα πήραν όλα και τους έκαναν δούλους! Μόνο όσοι εξισλαμίστηκαν τα κράτησαν. Δεν ήταν όλοι «Αθανάσιοι Διάκοι» να φωνάξουν: «Πάτε κι εσείς και  η πίστη σας μουρτάτες να χαθείτε….»!!!!

Ως Ελλάδα έχουμε και βούληση και θέληση να αντιπαρατεθούμε; Ας μην ξεχνάμε ότι αν μας χτυπήσει η Τουρκία είναι σαν να χτυπά μέλος του Νάτο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χτυπά Χριστιανούς, χτυπά ορθόδοξους! Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι την ίδια τακτική κατευνασμού είχε η Ελλάδα και το 1940 έναντι του φασισμού του άξονα. Ας θυμηθούμε τον τορπιλισμό της Έλλης στην Τήνο, που για να μην προκαλέσουμε τον άξονα είπαμε ότι ήταν υποβρύχιο άγνωστης εθνικότητας, αν και ξέραμε ότι το έκαναν οι Ιταλοί. Έγινε η κήρυξη του πολέμου την 28η Οκτωβρίου 1940 και τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Την επανάσταση του 1821 πάλι η Τουρκία όπως και σήμερα είχε να αντιμετωπίσει αρκετούς εχθρούς, που φυσικά η ίδια δημιουργεί και προσεταιρίζεται και άλλους φίλα προσκείμενές της να ασκούν πιέσεις.   Η Ελλάδα έχει ισχυρή αποτρεπτική ισχύ και θα την στρέψει όλη πάνω στην εχθρό που θα επιχειρήσει να επιβουλευτεί τα ελληνικά εδάφη. Θα είμαστε μάρτυρες τις επόμενες μέρες στη Συρία όπου επίκειται η εγκατάλειψή της από τη Ρωσία, αν χτυπήσει τις Συριακές δυνάμεις! Πέρα απ αυτά χρειάζεται να είναι οδηγός η πολιτική του Βενιζέλου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-13. Η συμμαχία με τους βαλκάνιους λαούς θα σχηματίσει μια μεγάλη δύναμη όπως τότε για αντιπαράθεση με την Τουρκία. Μόνο έτσι θα τα καταφέρουμε γιατί αν περιμένουμε από τους Ευρωπαίους θα πάθουμε ότι και στην Κων/πολη το 1453.

Αυτά θα έχουμε υπόψη μας και να φωνάξουμε όλοι μαζί το τραγούδι του τρίτου λόχου.

Η Ελλάδα ποτέ δε πεθαίνει, δεν την σκιάζει φοβέρα καμιά! Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς της δόξα τραβά.

 

Γεώργιος Μιχ. Κορναράκης, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Κρήτης.  

 

Διαβάστε επίσης:

Από τις τελευταίες ώρες του Βυζαντίου στη σύγχρονη εποχή





One thought on “Η Ιστορία επαναλαμβάνεται πολλάκις! Γράφει ο Γιώργος Κορναράκης

  1. AvatarΓιαννης Χριστοδουλακης

    Επιπροσθετως μεσα στο παλατι της Πολης (πριν τη λεηλασια της απο του τουρκους) τσακωνονταν και επλεκαν ιντριγκες για το ποιος θα αναλαβει την εξουσια, στην ουσια μιας πολης. Αυτο ειχε μεινει. Οντως επαναλαμβανεται, εχετε δικιο αγαπητε.

    Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.