36 χρόνια πριν: Aποποινικοποιήθηκε η μοιχεία

Αποποινικοποιήθηκε μάλλον πρόσφατα, όταν το 1981 η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να καταργήσει το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα που προέβλεπε ποινή φυλάκισης για τη μοιχεία.

Η θρυλική σκηνή από την ταινία του Ντίνου Δημόπουλου «Η βίλα των οργίων» όπου ο Λάμπρος Κωνσταντάρας οδηγείται στο αστυνομικό τμήμα γυμνός, τυλιγμένος με ένα σεντόνι, εξακολουθεί ακόμη και σήμερα, 53 χρόνια μετά, να προκαλεί γέλιο.

Η πράξη της μοιχείας εμπεριείχε το στοιχείο της ποινικοποίησης από τα αρχαία ακόμη χρόνια.Στην αρχαία Αθήνα ήταν βαρύτατο έγκλημα και η τιμωρία των μοιχών αποφασιζόταν στο δικαστήριο. Ωστόσο, ο παλαιότερος νόμος του Δράκοντα άφηνε το περιθώριο σε αυτόν που έπιανε επ’ αυτοφώρω τους μοιχούς να αποφασίσει για την τύχη τους.Αργότερα οι νόμοι του Σόλωνα πρόσφεραν στο σύζυγο τρεις εναλλακτικές. Είτε να σκοτώσει και τους δυο μοιχούς, είτε να ευνουχίσει το μοιχό, είτε να τον εξαναγκάσει με βασανιστήρια να εξαγοράσει τη ζωή του. Το παράδοξο ήταν ότι στην περίπτωση που είχε χρησιμοποιηθεί βία για τη συνεύρεση, ο σύζυγος δεν μπορούσε να απαιτήσει παρά μόνο μια αποζημίωση που οριζόταν από το δικαστήριο.

Έτσι, καταργήθηκε το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα με το άρθρο 8 του ν. 1272/82 το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 20 Αυγούστου του 1982. Με αυτό τον τρόπο γράφτηκε ο επίλογος στην ποινικοποίηση αλλά και την διαπόμπευση ανθρώπων που… υπέκυψαν στα ερωτικά πάθη τους.

Από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους, με το άρθρο 286 του Ποινικού Νόμου της Βαυαροκρατίας που ίσχυσε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1950, η διάπραξη μοιχείας χαρακτηριζόταν ως πλημμέλημα και παρέμεινε ως τέτοιο στον Ποινικό Κώδικα που ίσχυσε από την 1η Ιανουαρίου 1951. Ο Ποινικός Κώδικας όριζε με το άρθρο 357 ποινή ενός έτους για τους μοιχούς ενώ δίωξη υπήρχε μετά από έγκληση του παθόντος συζύγου. Πάντως για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα έπρεπε οι μοιχοί να συλληφθούν επ’ αυτοφώρω και μάλιστα χωρίς τα ρούχα τους.

Η αποποινικοποίηση του αδικήματος στην Ελλάδα ήρθε το 1982 από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Η αντίδραση της Εκκλησίας, που φοβόταν την χαλάρωση των ηθών και τον κλονισμό του θεσμού της οικογένειας και του γάμου, δεν επηρέασε την κυβέρνηση η οποία παρέμεινε αμετακίνητη στη θέση της. Η κατάργηση του άρθρου 357 του Ποινικού Κώδικα έγινε με το άρθρο 8 του Νόμου 1272/82. Ένα χρόνο αργότερα, η μοιχεία έπαψε να αποτελεί και λόγο διαζυγίου σε περίπτωση που δεν έχουν διαταραχθεί ανεπανόρθωτα οι συζυγικές σχέσεις.

Η οργή της εκκλησίας ήταν δεδομένη, όμως το νέο Οικογενειακό Δίκαιο ήταν γεγονός και ο πανίσχυρος τότε Παπανδρέου δεν έκανε βήμα πίσω.

 

 

Η ιστορία ενός …αδικήματος

Σύμφωνα με το άρθρο 286 του Ποινικού Νόμου της Βαυαροκρατίας που ίσχυσε έως το τέλος του 1950 η διάπραξη μοιχείας ήταν πλημμέλημα. Στο νέο Ποινικό Κώδικα που τέθηκε σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του 1951, και συγκεκριμένα στο άρθρο 357 προβλεπόταν ποινή ενός έτους για τους μοιχούς, μόνο αν είχε ζητήσει η απατημένη ή ο απαντημένος σύζυγος να ασκηθεί δίωξη. Οι δράστες έπρεπε να συλληφθούν επ’ αυτοφώρω για να στοιχειοθετηθεί ευκολότερα η κατηγορία γεγονός που οδηγούσε σε απίστευτες σκηνές σαν κι αυτές που αποτύπωσε ο σκηνοθέτης Ντίνος Διαμαντόπουλος το 1964 στην ταινία «Η βίλα των Οργίων» με πρωταγωνιστή «μοιχό» τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.

Η μοιχεία αποποινικοποιήθηκε με το νέο οικογενειακό δίκαιο τον Ιούλιο του 1982, παρά τις προειδοποιήσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος ότι «η αποποινικοποίηση της μοιχείας θα κλονίσει τα θεμέλια της οικογένειας και του γάμου». Επιπλέον με το Νόμο 1329/1983 η μοιχεία έπαψε να αποτελεί απόλυτο λόγο διαζυγίου. Μπορεί, όμως, να επιφέρει τη λύση του γάμου μόνο αν κριθεί ότι από αυτή έχουν διαταραχθεί τόσο σοβαρά οι συζυγικές σχέσεις, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα (άρθρο 1439 Α.Κ).

 





Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *