Τί είναι ο νυχτερινός τρόμος και πώς αντιμετωπίζεται;

Περίπου στα 2 χρόνια τα παιδια, όταν μπαίνουν στη διαδικασία ύπνου, είτε κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς (co-sleeping) είτε στο παιδικό δωμάτιο είναι αναμενόμενο να ξυπνήσουν αρκετές φορές, να κοιτάξουν γύρω τους, να αλλάξουν θέση και να ξανακοιμηθούν χωρίς να χρειαστούν βοήθεια.

Είναι σύνηθες σε όλες τις ηλικίες και λέγεται κύκλος ύπνου. Για τους ενήλικες κάθε κύκλος κρατάει μιάμιση ώρα ενώ για τα νήπια διαρκεί μέχρι και μία ώρα, εκτός εάν διακοπεί από ένα κακό όνειρο. Εξαίρεση αποτελούν τα παιδιά που παλεύουν με κάποια παιδική φοβία και συνεπώς χρειάζονται ξεχωριστή μεταχείριση.

Τι γίνεται, όμως, όταν ο κύκλος διαταραχθούν από ένα νυχτερινό τρόμο;

Ενώ έχετε αφήσει το παιδί να κοιμάται ήσυχο, ξαφνικά και χωρίς κανένα προφανή λόγο, ακούτε φωνές και κλάματα. Αρχικά, θα πρέπει να προσπαθήσετε να καταλάβετε τί προκάλεσε τις έντονες φωνές κι εάν πρόκειται για εφιάλτη ή νυχτερινό τρόμο.

Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσετε τη διαφορά γιατί οι τρόποι αντιμετώπισης είναι τελείως διαφορετικοί.

Τα παιδιά, σε αυτές τις ηλικίες, “βομβαρδίζονται” από πληροφορίες οι οποίες στη συνέχεια εμφανίζονται στα όνειρα τους. Συνήθως αυτή είναι η αφορμή για τους εφιάλτες, οι οποίοι αντιμετωπίζονται με αγκαλιά και χάδι. Τα παιδιά, αναζητούν τον άνθρωπο που τα φροντίζει και χρειάζονται να νιώσουν ασφάλεια και να καθησυχαστούν. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το πρωί το παιδί έχει μνήμες αυτού που του συνέβη και θέλει να το συζητήσει.
Όταν, όμως, ακούτε το παιδί να φωνάζει τρομαγμένο αλλά δεν σας ζητά, ούτε φαίνεται να σας αναγνωρίζει και κάθεται με τρομαγμένο και απλανές βλέμμα στο κρεβάτι του, τότε βιώνει ένα επεισόδιο νυχτερινού τρόμου.

Η κρίση τρόμου ή αλλιώς όπως λέγεται «Pavor nocturnes», είναι ένα επεισόδιο πανικού, όπου το παιδί έχει τρομάξει πάρα πολύ στον ύπνο του, δεν έχει επίγνωση του τί συμβαίνει γύρω του, δεν μπορεί να καταλάβει τί είναι αυτό που το έχει τρομάξει και δεν επικοινωνεί.

Μπορεί να σας φαίνεται περίεργο και ανησυχητικό αλλά το παιδί δεν αντιλαμβάνεται την παρουσία σας ούτε ακούει αυτά που του λέτε. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε το πρωί δε θυμάται το συμβάν.

Ο νυχτερινός τρόμος,εμφανίζεται σε ποσοστό 40% σε ηλικίες 2 με 7 ετών και ορισμένες φορές μπορεί να φτάσει μέχρι και την ηλικία των 12.

Είναι σύνηθες, τα επεισόδια νυχτερινών τρόμων να συνεχίζουν για ημέρες και σε μεγάλη επανάληψη.

Δυστυχώς δεν υπάρχει συγκεκριμένοε τρόπος αντιμετώπισης αλλά δεν υπάρχει και λόγο ανησυχίας. Πρόκειται απλά για μια διαταραχή ύπνου, η οποία θα περάσει.

Ο ρόλος του γονιού είναι απλός αλλά σημαντικός

Αρχικά, πρέπει να θυμάστε ότι το παιδί δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον γύρω του για εκείνα τα λεπτά και ακόμα και εάν νιώθετε ότι σας κοιτάζει στα μάτια, εκείνο δεν σας καταλαβαίνει .

Θα πρέπει να κάνετε υπομονή και να μην σας επηρεάζει το γεγονός ότι μπορεί να κλαίει σπαρακτικά και να φαίνεται σαν να πονάει. Δεν υπάρχει κάνενα μέρος του σώματος του που να νιώθει πόνο εκείνες τις ώρες.

Ξεκίνηστε να του μιλάτε ήρεμα και κυρίως χαμηλόφωνα με σταθερή φωνή και χωρίς να χάνετε τον ρυθμό σας.

Μην το αφήσετε μόνο του και προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τις αντιδράσεις του. Σε καμία περίπτωση μην το ξυπνήσετε . Η απότομη έξοδος από το σοκ που βιώνει θα του προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη αναστάτωση.

Όσο και εάν σας αγχώνεο που δεν ανταποκρίνεται σε αυτά που του λέτε, εάν το πιέσετε να μιλήσει θα του δημιουργήσετε μεγαλύτερο πανικό. Συνεχίζετε να του μιλάτε σταθερά και ήρεμα, μέχρι να δείτε πως αρχίζει να ηρεμεί. Συνήθως αυτή η κατάσταση διαρκεί λίγα λεπτά και μόλις ηρεμήσει το παιδί, ξανακοιμάται αμέσως.
Συνοψίζοντας, οι κρίσεις νυχτερινού τρόμου είναι τελείως διαφορετικές από τους εφιάλτες και δεν έχει εντοπιστεί ο λόγος που προκαλεί την εμφάνιση τους. Είναι παροδικές και δεν θα πρέπει να σας αναστατώνουν. Σταθείτε δίπλα στο παιδί και ο ύπνος θα ξαναέρθει…

 

http://www.mommy.gr





Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *