Το κρέας δικό σου…τα κόκαλα δικά μου

Μόλις είδα αυτή τη φωτογραφία στο interner μια φράση του μεγάλου Νίκου Καζαντζάκη μου ήρθε στο μυαλό:«Το κρέας δικό σου…τα κόκαλα δικά μου» Υποθέτω βέβαια ότι στη φωτογραφία δεν είναι ο δάσκαλος αλλά η μητέρα του παιδιού…

Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα. Ο Νίκος Καζαντζάκης θυμάται την πρώτη του επίσκεψη στο δημοτικό σχολείο:

Ήμουν σαν ένα μικρό καταστολισμένο σφαγάρι κι ένιωθα μέσα μου περφάνια και φόβο. Μα το χέρι μου ήταν σφηνωμένο βαθιά μέσα στη φούχτα του πατέρα μου κι αντρειευόμουν. Μπήκαμε σ’ ένα παλιό χτίρι, με μια φαρδιά αυλή κι ένα κατασκονισμένο πλατάνι στη μέση. Κοντοστάθηκα, δείλιασα. Το χέρι μου άρχισε να τρέμει μέσα στη μεγάλη ζεστή φούχτα.

Ο πατέρας μου έσκυψε, άγγιξε τα μαλλιά μου, με χάιδεψε. Τινάχτηκα. Ποτέ δε θυμόμουν να μ’ έχει χαϊδέψει. Σήκωσα τα μάτια και τον κοίταξα τρομαγμένος. Είδε πως τρόμαξα, τράβηξε πίσω το χέρι του:
-Εδώ θα μάθεις γράμματα, είπε, να γίνεις άνθρωπος. Κάμε το σταυρό σου.
Ο δάσκαλος πρόβαλε στο κατώφλι. Κρατούσε μια μακριά βίτσα και μου φάνηκε άγριος, με μεγάλα δόντια, και κάρφωσα τα μάτια μου στην κορφή του κεφαλιού του να δω αν έχει κέρατα, μα δεν είδα, γιατί φορούσε καπέλο.
-Ετούτος είναι ο γιος μου, του ‘πε ο πατέρας μου
-Ξέμπλεξε το χέρι μου από τη φούχτα του και με παράδωκε στο δάσκαλο.
Το κρέας δικό σου του ‘πε, τα κόκαλα δικά μου. Μη τον λυπάσαι, δέρνε τον, κάνε τον άνθρωπο.
-Έγνοια σου, καπετάν Μιχάλη. Έχω εδώ το εργαλείο που κάνει τους ανθρώπους, είπε ο δάσκαλος κι έδειξε τη βίτσα.

“ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ”

Η φράση σημαίνει ότι ο δάσκαλος μπορεί να είναι όσο αυστηρός θέλει και μπορεί να εφαρμόσει οποιαδήποτε μέθοδο κρίνει σωστή, ώστε το παιδί να μάθει γράμματα. Δηλαδή το σώμα του παιδιού είναι στη δικαιοδοσία του δασκάλου. Η σύγχρονη παιδαγωγική απορρίπτει αυτές τις ιδέες ως αντιπαιδαγωγικές και βλαβερές.





Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *