Η Μαζώχτρα του Πρεβελάκη

Τα έλουζε ο ήλιος από τον καταμεσήμερο θρόνο του τα λιόδεντρα της παραμυθιάς, του πρόσχαρου εκείνου χωριού, που σκαλωμένο σε μιαν από τις βουνοπλαγιές του Κισάμου, ξάστραφτε δίπλα στα δέντρα σαν να γύρευε να δείξει την ομορφιά του μ’ ερωτιάρικη περηφάνια στ’ αντικρινό το βουνό. Πλούσια η χρονιά, άλλο τίποτις καρπό του Οκτώβρη εκείνο, τα φουντωμένα κλωνιά που καθώς έπαιζε ο μεσημερίτης ανάμεσα στα μύρια ξανθόφυλλά τους, θάρρειες και κάθε φύλλου τρεμούλιασμα ξεφανέρωνε κι από μια ελιά, καλοθρεμμένη, βαθοπόρφυρη, με τ’ αργυρόλαμπο χνούδι.

Όντας Σάββατο μέρα, οι πιότερες οι μαζώχτρες ήταν παγεμένες να νιαστούνε τα σπιτικά τους. Μια και μοναχή κοπέλλα απόμενε στον Πανάγου τα δέντρα, να μαζώξει τ’ απομεινάρια, πρι να σημάνει Σπερνός.

φωτο:Κάτω Βλσαμόνερο





Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *